ای نام تو بهترین سرآغاز  

بی نام تو ، نامه کی کنم باز ؟!

****

      گوینده ی داستان چنین گفت         آن لحظه که دُرِّ این سخن سفت  

     کز ملک عرب بزرگواری         بود است به خوب‌تر دیاری 

     بر عامریان کفایت ، او را          معمورترین ولایت ، او را       

    خاک عرب از نسیم نامش         خوش بودی تر از رحیق جامش

     صاحب هنری به مردمی طاق          شایسته‌ترین جمله آفاق            

        سلطان عرب به کامگاری          قارون عجم به مال داری            

        درویش نواز و میهمان دوست          اقبال درو چو مغز در پوست             

    می‌بود خلیفه‌وار ، مشهور         وز پی خلفی چو شمع‌ بی‌نور 

  محتاج‌تر از صدف به فرزند         چون خوشه به دانه آرزومند

  در حسرت آنکه دستِ بختش         شاخی بدر آرد از درختش       

یعنی که چو سرو ، بن بریزد          سوری دگرش ز بن بخیزد    

تا چون به چمن رسد تذروی          سروی بیند به جای سروی   

     گر سرو بن کهن نبیند          در سایه ی سرو نو نشیند

        زنده است کسی که در دیارش          مانَد خلفی به یادگارش                  

 می‌کرد بدین طمع ، کرم ها          می‌داد به سائلان ، درَم ها  

      بدی به هزار بدره می‌جست          می‌کاشت سمن ولی نمی‌رست

   در می‌طلبید و در نمی‌یافت         وز درطلبی عنان نمی‌تافت    

    و آگه نه که در جهان ، درنگی          پوشیده بُوَد صلاح رنگی           

   هَرچ آن‌ طلبی اگر نباشد          از مصلحتی به در نباشد  

    هر نیک و بدی که در شمارست          چون دَر نگری صلاح کارست        

  بس یافته کان به ساز بینی          نایافته به ، چو باز بینی       

 بسیار غرض که در نورد است           پوشیدن او صلاح مرد است    

 هرکس به تکیست بیست در بیست          واگه نه کسی که مصلحت چیست 

   سر رشته ی غیب ، ناپدیدست         پس قفل که بنگری ، کلیدست   

....

سلام ،‌ خوبین خوشین سلامتین ؟
 اول یه معذرت خواهی و یه تشکر خیلی زیاد به همه ی کسایی که به من سر زدن و دعوام کردن و دلشون برای این وبلاگ تنگ شده بود .

 نمی دونم دقیقا" چرا دیگه اینجا رو آپ نکردم ، یعنی نه که ندونم ولی خب ... با اینکه به قول صدف برام خیلی مهم بود که آرشیو این وبلاگ یه وقت بهم نریزه  ولی خب به هم ریخت.

قبلا" ها که یه ماه می گذشت و آپ نمی کردم با استفاده از قابلیت!! های بلاگفا تقلب می کردم و یه ماه تقلبی رو بهش اضافه می کردم ولی ایندفعه میذارم جای خالی این چند ماهیی که آپ نکردم حفظ بشه ، تا درس عبرت بشه

راستش تا همین چند دقیقه پیش هم هنوز قصد نداشتم که آپ کنم - با اینکه توی همین چند روز اخیر به چند نفر قول دادم که حتما" این کار رو بکنم - ولی یک دفعه فکر یک مقدار تنوع افتاد توی سرم و بعدش هم به این نتیجه رسیدم که خب من نا سلامتی چهار سال با این وبلاگه دوست جون یودم حیفه خب همینطوری یهو ولش کنم و برم و اینا  برای همین دوباره الان در خدمت شما هستیم با یک سری تفاوت های 180 درجه ای ، که مورد قبول خودم هستم ،  ایشالله مورد قبول شما هم واقع بشه

یه سری تولد بود توی این چند ماه که گذشت و یه سری مناسبت ها و یه سری هم تبریک های دانشجو شدنی که خب دیگه از دستم در رفت دیگه ، شرمنده ی همه هم هستم و از این به بعد هم شرمنده خواهم بود،  چون :

تا یه زمانی که شاید نزدیک هم نباشه دیگه من توی پست هام حرف نمیزنم ، برای همین دیگه هم تبریک تولد و اینا نداریم  البته شاید گاهی فرق گذاشتم ها  

خلاصه که تا چند وقتی می تونین با نخوندن پست های طوماری من ، نفس بکشین ، خوشحال باشین ،  دست دست  بعد اینکه  یه فرق دیگه ای هم میکنه این وبلاگه که دیگه توش داستان نوشته نمیشه ،‌ یعنی نوشته میشه ولی نه اینجوری که هست ، می بینید خودتون بعدا"  

بعد دیگه اینکه به خاطر پستی که خودتون می بینید هم ،  هفته ای یه بار آپ می کنم ،‌ اگه دوست داشتین که دو سه روز یه بار آپ می کنم ،‌اگه نداشتین هم که هیچی دیگه  هرگونه اعتراضی هم پذیرفته ست .

* راستی یکی- دو ماه پیش قصد داشتم به وردپرس نقل مکان کنم ،  و این کار رو هم کردم یعنی که زحمتش رو رضا کشید ،‌ اما خب چون مسئله ی آرشیو خیلی واسه من مهمه و اینجا هم به خاطر اینکه تاریخ هاش به میلادیه و همه ی آرشیو ماهانه ی من رو بهم ریخته بود ،‌ و اینکه چند تا از پست هامم خورده و اینا ،‌ خلاصه که دلم نیومد و پیش این بلاگفا موندگار شدیم ، تا ببینیم چی پیش میاد 

خب دیگه همین دیگه ،  شما رو به دیدن پست بعدی دعوت میکنم

 خوب و خوش و سلامت و خش خشی و همیشه سبز باشید